Gouden vrijwilligers, en nog meer rijkdom

Er is weer zoveel, zoveel gebeurd, de voorbije tijd – zoveel dat ik weer geen tijd had voor een nieuwsbrief. Bedankt dus voor je geduld! 🙂 Je wordt beloond met heel veel foto’s…

Gouden vrijwilligers

Sinds april zijn er zonder onderbreking drie tot elf vrijwilligers op Den Eik, van over de hele wereld. Ik ben zelf de enige permanente vrijwilliger, de rest blijft meestal tussen de één week en vijf weken. En het regelen van al dat vrijwilligerswerk is, naast een grote energievreter, ook een onschatbare zegen. Zonder mijn vrijwilligers géén Robur, en dat mag je héél letterlijk nemen! Ik ben hen en het Vriendelijk Universum (en zijn internet :-)) héél dankbaar dat dit allemaal mogelijk is!


Een paar oproepjes, een festival in De Lilse Bergen, hier vlakbij, en ziedaar: genoeg tentjes, luchtmatrassen, slaapzakken, lakens en gewone matrassen, zelfs een stapelbed en lattenbodems voor de vele vrijwilligers, uit Australië, Zuid-Afrika, Brazilië, Chili, Argentinië, Colombië, Mexico, Singapore, Frankrijk, Engeland, Nederland, Duitsland, Italië, Spanje, Polen, Canada, Ierland, Israël… Ik kan zelf niet op reis, maar de hele wereld komt naar Den Eik, en dat is wel heel bijzonder! Nog sterker vind ik het dat al die vrijwilligers, die voortdurend komen en gaan, bijna altijd een heel mooie, hechte groep vormen, met een zalige energie.
Dat houdt mij echt aan de gang, het beschermt mij als het ware tegen burn-out…

Net zoals de mensen die met mij willen rijden als ik boodschappen moet gaan doen. Of die zich aanbieden om op allerlei andere manieren te helpen. Of mij zelfs gewoon dingen cadeau doen, echt dingen voor mezelf, zoals een bezoek aan de osteopate of een pedicure-aan-huis…
Dan kun je toch niet anders dan je blij en gedragen en dankbaar voelen? En weten dat wat je aan ’t doen bent, het juiste is, op dit moment in je leven…

Bezoek

Overigens valt het mij op dat er steeds meer bezoek op Den Eik komt, geliefde bekenden en nobele onbekenden. Het mooie artikel in de Gazet van Antwerpen op 31 juli zat daar ook voor iets tussen, maar toch niet helemaal. ’t Is iets wat langzaam groeit, zoals het hoort.

2018-07-31 Artikel in Gazet van AntwerpenJe bent altijd welkom om eens te komen kijken, ’t is een kwestie van afspreken!

Markantste mijlpalen

17/8, Robur is dicht!

3/9, er is nu eigen internet!

4/9, Faramir plaatst de binnendeuren, gemaakt van de grove dennen die op deze plek stonden!

f07 - ROBUR - de binnendeuren

15/9, de warmtepomp werkt, Robur wordt verwarmd!
Tussendoor ook nog wat loodgieterij en elektriciteitswerken

16/9, de mozaïekjes worden aangebracht! (Dat is nu bijna klaar…)

20/9, FOG werkt de buitenschil verder af!

f001 - ROBUR - Faramir werkt berghokken af

28/9, het pleisteren is begonnen, uiteraard met een natuurlijke kalkpleister! (Dat zal nog even doorgaan…)

9/10, FOG begint met het keukenblok!

En hier wat creatievere details (ook nog lang niet klaar!)…

Kortom, Robur wordt steeds affer! 🙂

De financiële kant

Ik heb advies, tips en vooral veel tijd nodig (die ik niet heb) om informatie over het project te verspreiden en tegelijk om financiële steun te vragen. Een tijdelijk rekeningnummer hebben bij de Koning Boudewijnstichting is één ding, maar er dan nog giften op krijgen is wat anders… Sinds juni zijn er welgeteld drie giften binnengekomen. Ook op het rekeningnummer van de vzw zélf komen nauwelijks giften binnen. Mensen schijnen te denken dat een klein bedrag niet de moeite loont, of beschamend is… Maar als heel veel mensen een klein bedrag geven, komt het project een heel eind! En trouwens, een euro is een euro, hé, da’s óók geld…
Weinig giften, dus. Toch blijf ik telkens weer de middelen krijgen die op dát moment nodig zijn. Zo kwam na een half jaar eindelijk de beloofde subsidie voor de warmtepomp – net op tijd om een paar grote facturen te betalen…
De aanvraag als ‘goed doel’ voor De Warmste Week werd niet weerhouden, maar ik weet zeker dat daar een goede reden voor is, dus ik ben heel dankbaar!
Mocht je bij deze een financiële bijdrage willen doen: je vindt heel veel manieren via de Steunpagina op de website!

Netwerken

Ik ben ook begonnen deel te nemen aan netwerkevenementen rond Natuur en Gezondheid/burn-out, om Robur op Den Eik bekend te maken onder psychiaters en andere dokters, psychologen, therapeuten, coaches en andere gezondheidswerkers/zorgverleners. Tenslotte zijn zij de mensen met wie de vzw zal samenwerken als Robur klaar is!

En natuurlijk zijn er ook de kunstenaars en schrijvers! Maar die vinden vanzelf wel hun weg naar Den Eik… 🙂 In december is er weer het jaarlijks VAV-Werkcongres, waar ik altijd heenga (VAV = Vlaamse Auteursvereniging).

Zo ben je weer helemaal bij – en is de herfst aangebroken op Den Eik…

-f200 - de herfst breekt aan

2 reacties op ‘Gouden vrijwilligers, en nog meer rijkdom

  1. Allerliefste Marieke, Heb steeds de indruk dat jij een Œbovenmenselijke’ taak verrichtŠ Hoe jij dat toch allemaal doetŠ Toch wel wonderlijk, allemaalŠ Robur op Den Eik lijkt steeds meer een absoluut phantastisch, liefelijk-warmhartig, magisch elfen-huisje te wordenŠ 😉 🙂

    Hoop dat een bezoekje met Veerle toch gauw eens zal lukken (had het de laatste tijd onverwacht drukker dan gedachtŠ) Heeeeel veeeeeel liefs en NOG veel meer magieŠ 🙂

    Steffi

    Liked by 1 persoon

    1. Jaaaah, lieve Steffi, ik hoop dat jullie gauw eens kunnen komen!

      En dat ‘bovenmenselijke’, dat is eigenlijk juist heel erg menselijk: ik leef namelijk niet als iemand die gelooft dat je vooral moet zorgen dat je niemand nodig hebt – iets wat in mijn ogen de vervreemding en eenzaamheid in onze samenleving alleen maar versterkt… Ik geloof in ‘interdependency’, inter-afhankelijkheid (een realiteit!), de samenhang tussen mensen (tussen ALLES eigenlijk), en voor mij is ‘samenhang’ een ander woord voor ‘liefde’…
      En doordat ik daar zo heilig in geloof, kan ik ook hulp vragen én ontvangen, en geven wat ik te geven heb. Zonder de vrijwilligers en alle steun van familie en vrienden zou ik dit echt onmogelijk kunnen doen – DAT zou pas bovenmenselijk zijn, als je zoiets deed zonder hulp of steun! Dus in mijn geval is het juist iets héél menselijks wat er daar gebeurt op Den Eik: het (be)leven van Verbondenheid. Zonder Verbondenheid geen Robur op Den Eik! 🙂
      En bedankt voor je lieve compliment, want dat was natuurlijk wat je wou zeggen, hé… 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s