Hobbithuisje Robur – Het Verhaal

Hobbithuisje Robur

Het verhaal

“Mijn leven kwam in 2011 weer in een nieuwe fase. Al sinds 2004 leef ik als nomade in een omgebouwde lichte vrachtwagen, wegens onbedwingbare zwerfdrang. Normaal zou ik door mijn erg zuinige levenswijze met mijn spaargeld toegekomen zijn tot aan mijn pensioen… En als het tegen dan op was, zou ik wel zien… Maar er kwam iets ‘in/op de weg’, waardoor ik mijn plannen grondig heb omgegooid.

In 2011 kreeg ik van mijn vader een stukje familiebos, dat ik ‘Den Eik’ noemde. Vooral voor mijn ouders gaf dat rust, die mensen zijn in hun (heel) oude dag constant ongerust over mijn oude dag… Het idee was dat ik dan een vast plekje had waar ik heen kon wanneer ik wou en zo lang als ik wou, met genoeg hout voor mijn kacheltje 🙂. Een vast, eigen plekje, waar ik als nomadisch levende mens vaak zou kunnen zijn. Dat was het plan.

Niet, dus. Dat mocht namelijk niet van de overheid. “Den Eik ligt in verblijfsrecreatiezone, en als u daar wilt verblijven, dan MOET daar een chalet staan.” Mét een architectentekening, dus even in de Makro een tuinhuisje halen mocht ook niet. Verkopen was geen optie, omwille van mijn ouders; dat stuk was nog van mijn grootvader geweest, en ik wist hoe graag ze dat aan mij doorgaven om een plekje voor mij te zijn…

In die tijd was ik nog met m’n vriend, een super-technische en handige man, en na fijne ervaringen met leven in tipi’s en yurts (gers, Mongoolse tenten) had ik altijd gezegd dat als ik ooit iets zou bouwen, het iets ronds moest zijn, ik ‘aard’ niet goed meer in iets vierkants (tenzij het op wielen staat 🙂). Rond is natuurlijker en de (levens)energie stroomt er vloeiender. Rond is zacht en koesterend. Kortom, rond is een helende vorm, intussen zelfs wetenschappelijk bewezen!

Dus kwam het idee om iets in de vorm van een yurt te bouwen, we zouden dat samen doen en wat vrienden aanspreken. Een flink deel van mijn spaargeld zou daar wel aan opgaan, maar ik vond het een interessante uitdaging om ‘binnen de regeltjes creatief te zijn’, en ik zou dan nog een beetje spaargeld overhouden om te kijken hoe ik aan een inkomen kon geraken. En zo begon de administratieve (regeltjes)molen te draaien om aan een bouwvergunning te geraken.

Nu was Robur – zo heet het huisje (naar de wetenschappelijke naam Quercus robur, zomereik) – al van bij ’t begin bedoeld als een plek van rust en genezing voor velen: zowel mijn toenmalige vriend als ik hebben meermaals de helende energie van Den Eik ervaren. Ik wist dus dat Robur op Den Eik niet voor mij alleen was.

Toen het een jaar later, na een relatie van ruim acht jaar, uit raakte met mijn vriend voelde ik me ten einde raad, want nu zou het bouwen van Robur plots drie-vier keer zo duur worden: ik heb geen technische bagage en mijn lichaam is niet meer sterk genoeg, ik moet dat door een aannemer laten doen – weliswaar nog steeds ecologisch en met vrijwilligers, maar toch… dáár had ik helemaal niet genoeg spaargeld voor! Wat nu?

Zo zat ik bij het centrale Vuurplekje op Den Eik en vroeg mij ietwat wanhopig af hoe het nu verder moest, en plots ‘zei’ Den Eik tegen mij: “Of jij dat nu wilt of niet, maar Robur komt er!”

Meteen viel er een enorme last van mijn schouders. Ik realiseerde mij waarom ik mij nooit echt de eigenaar van Den Eik had gevoeld (da’s alleen juridisch zo), maar wel de hoeder. En ik ben dus ook niet de eigenaar van Robur, maar wel de facilitator! Mijn taak is alleen maar uit te voeren wat er moet gebeuren om Robur in de materie te laten komen; over de rest hoef ik mij geen zorgen te maken!

Gaandeweg werd mij ook duidelijk voor wie Robur bedoeld was: een plekje om weer tot jezelf te kunnen komen, vooral voor mensen met een burn-out (of ter preventie ervan), en voor kunstenaars/schrijvers die aan hun project willen werken. En in periodes waarin hij niet bezet is, kan Robur ruimte geven aan mini-workshops en bijeenkomsten die te maken hebben met rust, natuur, genezing en creativiteit. Als de kern maar Verbinding is!

“Robur op Den Eik” (ook op Facebook te vinden) is dus een fantastisch avontuur geworden. Hij helpt mij de agenda van mijn ziel waar te maken: mildheid ervaren en geven – want deze wereld heeft mildheid nodig. Ik sta nog maar aan ’t begin, maar Robur heeft zijn natuur al helemaal waargemaakt: hij is helend bezig, brengt mensen samen die anders nooit samen zouden komen, inspireert mij en anderen, is echt steunend (en wordt gesteund), kortom, zelfs al zou morgen iemand zeggen, “Sorry, ’t kan niet doorgaan”, dan heeft Robur zijn taak al volbracht!


In die ontspanning begon ik elk stapje te zetten dat nodig was om binnen de regelgeving Robur te helpen manifesteren. Zoon Kris hielp bij het ontwerp, een ‘organische’ architect zorgde voor de bouwaanvraag die in april 2014 vergund werd, in november 2014 kwam er een werfkast met groene elektriciteit van Ecopower en sinds eind maart 2015 puur water uit een eigen, geboorde bron van 143 m diep… de pure gift van de natuur rechtstreeks mogen gebruiken is genezend en rustgevend, dus helemaal in de geest van Den Eik.
Begin 2016 kwam er een ecologische waterzuivering: een rietveld met acht soorten moerasplanten, en een biotoopje waarin het gezuiverde water uitmondt. Daarmee is de watercyclus gesloten: het water dat wordt opgepompt en gebruikt, gaat na een natuurlijke zuivering ter plekke weer de aarde in.

En dan de bouw van Robur zelf… Een schitterend tekenbureau begeleidde de al even schitterende aannemer die zich ontfermde over de belangrijkste werken: fundering, dragende structuur en dakstructuur. Intussen klaren vaklui de kleinere klussen die echt vakmanschap vereisen of waar ik geen vrijwilligers voor vind. Voor de rest probeer ik zoveel mogelijk zelf en met vrijwilligers te doen, de ‘Roburgers’. 🙂 En in “Ateliers” (workshops), zodat méér mensen kennis en ervaring rond ecologisch bouwen kunnen opdoen. Zo geraakt Robur op een verbonden manier af met de hulp van velen – precies wat hij zelf altijd al wilde!

De fundering en het houtskelet kwamen er in juni-september 2015, en een jaar later lag er een goed geïsoleerd en waterdicht dak op (klaar om met een groendak afgewerkt te worden), dat aan de noordkant tot op de grond afloopt, zodat de omliggende natuur het geheel in zich opneemt.

Voor de verwarming en het warm water zorgt sinds eind 2017 een warmtepomp. Later – in Roburs eigen tijd – komt er ook een rocket mass heater (die qua ‘back to basics’ veel beter bij Robur past). Wat is dat eigenlijk? Je zou het kunnen vergelijken met een tegelkachel: je stookt een of twee uur per dag voor vierentwintig uur warmte, omdat er een massa is – in dit geval leem – die de warmte absorbeert en langzaam weer afgeeft. Het is een heel heet en dus ecologisch houtverbrandingssysteem dat je zelf kunt bouwen, in elke vorm die je wenst.

rocket stove massheater improvement

De bouw van dit verwarmingssysteem zal in de vorm van een Atelier (workshop) doorgaan. Ook koken gebeurt op de rocket mass heater, hij zal een kookplaat en een oventje hebben. Op zomerse dagen zorgt lpg voor ’t koken; lpg is een vrij zuivere brandstof, is een afvalgas van olieraffinage, en wordt zodoende gerecycleerd (in plaats van afgefakkeld).
In principe kun je er ook je water mee verwarmen via een buizenstelsel, maar doordat het toch een hele klus is om dat dan ook gegarandeerd legionellavrij te houden en ervoor te zorgen dat het niet kokend heet uit de kraan komt, heb ik daarvan afgezien.

image010_ecohuisje

Begin 2017 kwamen de ramen en deuren in de buitenmuren, werden alle waterleidings- en afvoerbuizen gelegd, de elektrische bekabeling en allerlei voorbereidende werken voor het internationaal Atelier (workshop) bouwen met kalkhennep voor het invullen van de muren en het leggen van de vloer (van 22 mei tot 5 juni). Dat is op zich niet zo moeilijk als je weet hoe het moet, maar héél tijdrovend, omdat alles manueel gebeurt. Aan het eind van de workshop waren we nog niet half zover als gepland… en zo heeft Robur op Den Eik zijn eigen, ont-haastende ‘agenda’, op menselijk tempo – alsof hij de uitvoerders tegen zichzelf wil beschermen. 🙂 En er tegelijk voor wil zorgen dat er genoeg vrijwilligers van over heel de wereld ingezet worden. 🙂

En zo geraakt het spaargeld stilaan op. Eind 2016 bleek dat een crowdfundingcampagne als particulier – wat mijn eerste plan was – om allerlei redenen geen goed idee is. Mijn eigen (volwassen) kinderen hadden mij twee jaar daarvóór al gesuggereerd om er een vzw van te maken, want wat ik aan ’t doen ben, daar dient een vzw voor.

Nu had ik in mijn sober, nomadisch bestaan alle administratie en regelgeving tot een absoluut minimum kunnen terugbrengen. Ik leefde al sinds 2004 eenvoudig, sober en gelukkig op vier wielen… Die administratieve eenvoud wilde ik niet opgeven!

Maar het vuur van het project brandde hard genoeg in mij om het welslagen van Robur op Den Eik bóven mijn eigen ‘comfort’ te stellen, en toen de kinderen voor mij in de bres sprongen om een vzw te helpen stichten (februari 2017) en een website te maken (juni 2017), toen wist ik eens te meer wat mij te doen stond. Als er zóveel hulp en steun komt, dan wijst dat toch maar in één richting? “Of jij dat wilt of niet, maar Robur komt er…”

Robur is zo ontworpen dat de vzw er allerlei kanten mee uit kan, waarbij de beperkte, toegelaten oppervlakte van 80 m² zo goed mogelijk voor anderen dienst kan doen: de vzw kan Robur bijvoorbeeld

– tot maximaal drie (uitzonderlijk zes) maanden verhuren aan mensen die herstellen van een burn-out, of een andere acute situatie waarbij het aangewezen is dat ze even weg zijn uit hun vertrouwde omgeving;

– verhuren als ecologisch bewustmakende en helende vakantiewoning in de zomermaanden, vooral ter preventie van burn-out;

– openstellen als locatie, in het kader van burn-outpreventie en teambuilding voor bedrijven (en op termijn misschien zelfs met een volledig programma-aanbod);

– tot maximaal drie maanden verhuren aan een schrijver of andere kunstenaar die zich eens enkele weken/maanden wil afzonderen (al dan niet met bediening – dan kook en poets ik);

– gebruiken om helende, rustbrengende, instructieve, bewustmakende, delende, creatieve, holistische Ateliers te geven, ook door anderen;

– openstellen voor ecologische educatie (bezoeken van scholen, bv.);

– …

image019_verhaal

Het is de bedoeling zovéél mogelijk mensen te laten genieten van de natuur, rust, genezing en creativiteit!

Robur op Den Eik is een oefening in focussen en loslaten tegelijk. De stroom van het leven, het verschil tussen gestresseerd bezig zijn en een avontuur beleven. Vooral ook voor mezelf een belangrijke oefening. Den Eik staat voor genieten. En voor wie graag presteert: alleen al spelend!

Zal de vzw genoeg fondsen vinden om deze droom waar te maken? Niemand kan de toekomst voorspellen, en er wordt altijd op de een of andere manier voor ons gezorgd. Zullen er genoeg mensen mee zorgen voor (de voltooiing van) Robur op Den Eik? Daar durf ik op te vertrouwen!

Op Den Eik gaat alles trouwens ongelooflijk mooi, in mijn ervaring althans. Er zijn echt heel wat momenten dat ik het idee heb dat alles op een véél hoger plan buiten mij om geregeld wordt, dat ik onbewust ‘geleid’ word, dat alles waar ik zelf geen controle over heb ‘volgens plan’ in orde wordt gemaakt. En dat geldt zowel voor de mensen die ik mag ontmoeten als voor allerlei gebeurtenissen: er heerst een synchroniciteit waar ik geen vat op heb, en die een belangrijke rol blijkt te spelen in het manifesteren van Robur.

Dat geeft een ongelooflijke kick, het spoort mij – en intussen al een paar anderen! – aan om door te gaan, en mee dankzij de gedragen steun van familie en vrienden, van alle ‘Roburgers’, zie ik Robur steeds meer ook in de materie werkelijkheid worden!

En in dat vertrouwen durf ik, in naam van de vzw Robur op Den Eik, intussen officieel erkend door de Koning Boudewijnstichting, ook die crowdfundingcampagne aan!

Steun je mee?”